Χωρίς Αντισυλληπτικά

Ο κύκλος της περιόδου των γυναικών ξεκινάει από την πρώτη ημέρα της εμμήνου ρύσεως και τελειώνει την πρώτη ημέρα της επόμενης περιόδου. Η ιδανική διάρκεια που επιθυμούμε να έχει αυτός ο κύκλος είναι περίπου 28 ημέρες +/-2 (26-30). Παρά ταύτα, μπορεί να θεωρηθεί φυσιολογικό, υπό προϋποθέσεις, όταν η διάρκεια του έμμηνου κύκλου κυμαίνεται από 21 έως 35 ημέρες.

 

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου η έμμηνος ρύση (περίοδος) δεν εμφανίζεται πάντοτε ομαλά. Όλες σχεδόν οι γυναίκες, σε κάποια φάση της ζωής τους, έρχονται αντιμέτωπες με προβλήματα που σχετίζονται με την περίοδό τους.

 

Μάλιστα, έχει βρεθεί ότι τουλάχιστον το 30% των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας έρχεται αντιμέτωπο με διαταραχές περιόδου, οι οποίες παρουσιάζονται με ποικίλα συμπτώματα και μορφές (αμηνόρροια, αραιομηνόρροια, συχνομηνόρροια).

 

Τα προβλήματα που σχετίζονται με την περίοδο των γυναικών, σε πολλές περιπτώσεις, είναι πιο σύνθετα από όσο νομίζουμε και χρήζουν ενδελεχούς διερεύνησης και άμεσης θεραπευτικής αντιμετώπισης, καθώς μπορεί να προμηνύουν την ύπαρξη κάποιου υποκείμενου νοσήματος.

Ορμονική Αποκατάσταση χωρίς αντισυλληπτικά και λοιπές Συνθετικές Ορμόνες

 

Η Ορμονική Αποκατάσταση είναι ζωτικής σημασίας για τη σωστή ρύθμιση των ορμονών και την επαναφορά της ομαλότητας του έμμηνου κύκλου και μπορεί να επιτευχθεί μέσα από εξατομικευμένα πρωτόκολλα θεραπείας, σε οποιαδήποτε χρονική φάση της ζωής μας, και μάλιστα με απολύτως φυσικό τρόπο.

 

Οι Θεραπείες που προτείνονται δεν επιβαρύνουν τον οργανισμό των γυναικών, καθώς δεν περιλαμβάνουν τη χορήγηση αντισυλληπτικών και λοιπών Συνθετικών Ορμονών, οι οποίες ενοχοποιούνται για την πρόκληση αναρίθμητων παρενεργειών.

 

Ο Ιατρός μπορεί να υποδείξει έναν πλήρως φυσικό τρόπο επαναφοράς της ορμονικής ισορροπίας κάθε οργανισμού, μέσω της χορήγησης Φυσικών «Βιομιμητικών» Ορμονών. Με αυτές τις μεθόδους, μπορούν να ρυθμιστούν πλήρως τα επιθυμητά επίπεδα των ορμονών μας, «αγγίζοντας» μάλιστα τα βέλτιστα επίπεδα. Τα επίπεδα των ορμονών, δηλαδή, δε φτάνουν απλώς στα φυσιολογικά επίπεδα, αλλά στα καλύτερα δυνατά.

 

Ο οργανισμός δεν ταλαιπωρείται με περιττές διαδικασίες, καταπονώντας όργανα του, όπως το ήπαρ, προκειμένου να τροποποιήσει ξένα προς το σώμα μόρια και ουσίες, όπως τα Αντισυλληπτικά και οι Συνθετικές Ορμόνες, σε πιο οικεία.

 

Επιπλέον, δεν διεγείρεται το Ανοσοποιητικό Σύστημα, όπως συμβαίνει κατά τη χορήγηση Αντισυλληπτικών και Συνθετικών Ορμονών, όπου αναπτύσσονται οι μηχανισμοί Αυτοανοσίας του οργανισμού, σε μία προσπάθεια απομάκρυνσης «ξένων» αντιγόνων και εισβολέων.

Οι ενδεχόμενες παρενέργειες των Αντισυλληπτικών και λοιπών Συνθετικών Ορμονών

 

Τα Αντισυλληπτικά και οι Συνθετικές Ορμόνες, εν γένει, είναι ισχυρά χημικά και σε αρκετές περιπτώσεις ευθύνονται για την εμφάνιση μίας πλειάδας παρενεργειών στο γυναικείο οργανισμό. Σε κάποιες από αυτές συγκαταλέγονται οι εξής:

  • Αύξηση του σωματικού βάρους
  • Έντονη αίσθηση κόπωσης και ευερεθιστότητα
  • Ξηροδερμία, ξηροφθαλμία και ευαισθησία στο κρύο
  • Πονοκέφαλοι και κεφαλαλγίες
  • Υψηλός κίνδυνος πρόκλησης βλαβών στο Καρδιαγγειακό Σύστημα και Καρκίνου
  • Προαγωγή του Καρκίνου του Μαστού
  • Αύξηση των επιπέδων Ινσουλίνης
  • Απώλεια οστικής μάζας (Οστεοπενία – Οστεοπόρωση)
  • Διαταραχές στον Ύπνο